بالاخره فیلم « کتاب خوان ( The Reader ) » را دیدم ؛ فیلم هیچ نمایی از جنگ جهانی دوم و ارتش نازی نشان نمی دهد اما احساس شرم و گناه جمعی مردمان آلمان را از جنایات و فجایع نا انسانی و وحشی مآبانه ی سپاه اس اس آلمان هیتلری را به تصویر می کشد.
فیلم درون مایه ای اروتیک هم دارد؛ درون مایه ای که به امیال و کشش های برخاسته از « گره های ( تعارضات ) اودیپی - وارونه اودیپی ( Reversed Oedipal ) » می پردازد.
همبستر شدن و هماغوشی و آمیزش با زنی یک دهه بزرگ تر از خویش ، بسیاری از پسران و مردان جوان را مجنون وار ، شیدا و شادروان می کند تا برای پر کشیدن در آغوش لیلی مسن تر ، دست از پا نشناسند. تنها آنان که این تجربه ی خوشایند و گوارا برای مردان جوان را آزموده باشند ، توان درک و فهم این واقعیت را دارند !
بازگشت به دوران اودیپال و تثبیت ( فیکیشن ) در آن دوران ، تنها یکی از هزاران تحلیل « محتمل ( و نه قطعی ) » است.
اردوگاه های هنوز ویران نشده ی آشوویتس و داخاو از دیگر نماهایی ست که پیش چشم و ذهن تان می نشیند. اردوگاه هایی که اصل وجود و کارکردشان به آسانی و بدون هیچ سند ، بنا بر ادعای برخی تشنگان شهرت و هیاهو می تواند نادیده گرفته شده و انکار شود. اما آیا با ندیدن واقعیت ها ، آن ها نابود هم می شوند ؟!؟
تماشای فیلم گیرا و ماندگار « کتابخوان » - که جایزه ی بازیگر نخست زن آکادمی اسکار را برای کیت وینسلت به ارمغان آورد - را به همه ی دوست دارن تاریخ سده ی بیستم میلادی سفارش می کنم و البته به همه ی آن مردان جوان و جسور و نرینه ای که روزگاری این فیلم را زیسته و توفیق شرفیابی به آغوش زنی برتر و بزرگ تر از خود را داشته و دارند یا ناکام دل به گمان و فانتزی آن خوش داشته و دارند !!!
یادش خوش ؛ کیت وینسلت در جوانی بازیگر زن دلنشین من بود.. به ویژه در هنرمندی بی همتایش در فیلم فراموش ناشدنی و وابستگی ( اعتیاد ) برانگیز « قلم پرها ( QUILLS ) چارلی کافمن که تماشای آن را بارها به همگان سفارش کرده و می کنم. دیگر از دلداده و دلربا سن و سالی گذشته است !
نوشته شده در جمعه پانزدهم آبان 1388ساعت 16:7 توسط دکتر بهنام اوحدی ( ایران بد )
|
